Saturday, March 21, 2020

X

"Het waren schaduwschieters, namaaknaaktslakken, vliegensvluggegevlogene.
Niet ieder, deed het bewust, met de rust van voorbedachte rade te wijsheid geadviseerd geacht te hebben in gedachten.
Maar dat maakte het, niet minder, complex. Of juist méér der waarde.
Ze sluw als een vrouw in de eerste ochtenduren waarop het slipje weer roosgeurend en niet langer naar liefde gekleurd.
Jagende op, hunkerend naar, overdadig vragende om en zonder leestekens nodig.
Intonatie op klemtoon, tonende.
Tot de beurt aan de voeten valt zal er niet gesproken worden over de mystiek of de verheffende stemmen van instrumentaal analoog bespelen.
De redenering liet zich kapot vallen als een wijnglas op een hete midzomerdag hartje van het terras.
Soms is het beter, om een gedachtegang, doodlopend te verklaren.
Helaas hoort zij, tegen die tijd, meestal al bij het dagelijkse van gangbare zaken."

Aaneengesloten

"De zorgen stapelde zich op zoals de overdadige verzameling aan notitieboekjes op het plankje, of de plastic tasjes met plastic tasjes onder de gootsteen.
Gezamelijkapart.
Het verbond zich aan elkaar als een paar sokken dat ineengevouwen altijd apart is wanneer het schone en schip gewassen en dan wacht tot het mijlen apart slijten zal onderweg.
Losvast.
Overweldigend aanbod van te kiezen emoties die al door elkaar heen gemalen, verstrooid en zonder enige lociga als pick 'n mix werden geschift tot welke wel wenselijk te handen te nemen en welke onaangeraakt.
Verpakgemak.
De vragen die het wandelen opriep werden diepgevroren zoals vacuumverpakte langhoudbare hertenbiefstukjes op de delicatessen afdeling van Van Reisingen altijd duur smaken in tijden van dooi.
Verlopend.
De beantwoording even zorgvuldig opgesteld als een laatst in te leveren onderzoeksverslag voor de propedeuse overgedetailleerd en zo genuanceerd mogelijk dat het elke beoordelaar zou doen denken dat hij een goede leraar was.
Overpijnzand.
De helaasheid der dingen besloten in Sint Anna en Belastingdienst enveloppen van kleurrijke logo's voorziend en met excuses volgepropt door machines afgelikt tot klaar voor verzending.
Verhulsting.
Tot als laatste het hart van slag sloom slaande het leven tot comateus verdoofd want over moet het.
Verslaapt.
De zorgen zeilde de dagen door zoals een afscheurkalenderblad van gistere de kamer door kan blijven rollen met slechtse het kleinste briesje vleiend over de vloer.
Gehavend.
Gehavend.
Of misschien,
Verankert."

Saturday, March 14, 2020

🎩 #internationalwomansday

Amandine Lucile Aurore Duvenant m'n meest geliefde 'engelachtigeman'-vrouw. 

Fragment (1833) uit Andre (vrij vertaald)

"Ze zijn voor niemand meer schaduw, en als het heden niet schitterend voor hen is, hebben ze in ieder geval niets te vrezen voor de toekomst.
Toegegeven moet worden dat onder deze mensen je soms personages tegen komt die stevig doorweekt zijn en écht gemaakt zijn om door stormachtig weer te gaan. Meer dan men zou hebben gedebatteerd, tevergeefs, tegen zijn natuur. Zo was de markies de Morand's zoon. Zonder zijn hersens in bedwang te houden, om te weten, vertrouwde hij naar gewoonte van zijn zuivere landgenoten, op niemand voor de zorg van zijn eigendom. Hij was zelf zijn butler, zijn boer en zijn deelgenoot; en zijn keuken anders zo voortreffelijk, wijn genereus, zijn vele vrienden en goede drinkers, tot slot de grenzen van het kasteel, werden, zo dacht André de Morand, niet goed gevolgd of bewaakt. Hij deed vergeefse pogingen zichzelf op te sluiten in de sfeer van dit bestaan dat zo goed paste bij de smaak en vermogens van de mensen om hem heen. Alleen en bedroeft tussen al deze mensen hield hij zich bezig met gevaarlijke vragen; "Wat hebben deze vermoeienissen en wat zijn deze genoegens? Is het het waard? Wat is het moeilijkste, om jezelf te veroordelen tot dit amusement of te laten doden door verveling?" Draaiend in de eindeloze cirkel, werden al zijn verlangens verbroken door grove onoverkomelijke obstakels. Hij voelde de behoefte om alles wat geneergd werd door zijn familie te bezitten of te voelen. Zijn karakter was in de ogen van zijn familie meer en meer ongebruikelijk en enkelvoud geworden. Zijn jeugd was ongezond en zwijgzaam geweest. In zijn pubertijd melancholiek, angstig. Graag had hij alle onbekende dingen uitgeprobeerd, maar geboren in de dagen van anarchie, verlaten, was hij door hen grootgebracht als een van hen. De goede en gezonde logica waarmee hij begiftigd was had hem geleerd tevreden te zijn met zijn bestemming, zich erin te sluiten; de kracht van zijn wil, de volharding van energie, zijn stevige koppigheid, zijn natuurlijke goedheid, of in een woord charme, was de aard van zijn grootste fout, de keten."

X


"Stel je voor. Dat.
Ieder woord een zaadje.
Elke zin een wortel.
De punt schiet hem.
Grond geaard.
Beschud tegen buitenwereld.
Zou je nog?
Nog steeds.
Nog altijd.
Nog onverbeterlijk.
Zou je nog?
Elke stilte een droogte.
Iedere zucht een storm.
De rol een beving.
Grond braakliggend.
Afgesloten van omgeving.
Zou je nog?
Nog steeds.
Nog altijd.
Nog onverbeterlijk.
Zou je nog?
Je weet niet. Beter.
Dan wat je geleerd is.
Tenzij.
Je beter wilt.
Maar al die woorden. Zaadjes.
Waren niet genoeg.
Menen.
Doet menig oprechteling.
Echt daarin.
Opleven.
Tenzij.
Al die woorden.
Willensweg vliegensvlug.
Ommekeren.
Zodra gesproken.
Als pleisters op.
Gebroken takken.
Als verbandjes om.
Gebroken harten.
Als excuuskusjes op.
Gelapte beloftes.
De laarzen zijn gemaakt om te lopen.
En lopen zullen zij.
Over wie eraan lapte.
Met leugens en levens.
Alsof het een is.
Stel je voor. Dat.
Ieder woord een zaadje.
Wat je oogst.
Doorn in het oog.
Wie afstand.
Wie afkeer.
Wie afwijzing.
Wie aangepast. Zaait.
Zal eenzaamheid oogsten.
Zal de vruchten van.
Opeten moeten.
Of bedorven.
Je bent niet wat je eet.
Slechts wat je spreekt.
En als jij, niets gezonds zaaien wil.
Wees dan te gast.
Aan een tafel vol leegte.
Eet het gif.
Waarmee onkruid en ongedierte.
De dood in gejaagd.
De man eindelijk op maat.
De vrienden gesmaad.
De familie naar wens gemaakt.
Eet dan het gif.
Van voorwaarde selectie.
En zie hoe de keuze selectie steeds kleiner wordt.
Tot niets.
Tot niemand.
Karma.
Komt in vele porties.
Zij die graag opscheppen.
Sterven aan.
Vraatzucht.
Zaai maar.
Zaai maar.
Manipuleer maar.
Frusteer maar.
Bestoeptegel haar.
Universaliseer haar.
Zaai maar.
Eentonig.
De oogst.
Zal sleur. En 'd. Slepen.
Slik de wortels.
Of overpeens levenslang.
Hoe de oogst zo anders.
Zonder zaaien. Kan."