Sunday, September 11, 2016

X

Het leek de hemel op aarde,
Vanwege het aanzicht van de wolken aan sigarettenrook,
Die hen omhulde.
Niet zwart, niet wit, op de kleur grijs komt alles beter uit.
De perceptie immers kleurt grijs meer in de kant die het op wil.
Zekerheid van de wenselijke uitwerking van je presentatie,
Grijs op de achtergrond.
In een grijze mist ging hij langzaam op,
En terwijl hij wit was en ik zwart,
Leek hij in het grijs toch zo verdomt veel op mij.
In de herkenning van een zielsverwant verkende ik zijn lichaam.
Meer gelijkenissen dan verschillen,
Hij en ik zijn niet gelijk maar wel gewaagd aan elkaar.
Gevechten gevochten die meer lijken op vervlochten dansen,
Laten oorlogen als prologen van passie in lichaamstaal geuit klinken.
Een flinke opgave voor slechts een kleingewapende met grootheidswaanzin.

We're the lost generation.

















Like this? Like us! Thanks :))
You're amazeballs!
www.facebook.com/carmen.verduyn
Post a Comment