Tuesday, April 25, 2017

ESC BUTTON

"En als er een moment komt,
Waarop gaan niet meer de beste optie blijft,
Laat haar dan vertrekken in een druk op de noodknop,
Als er een moment komt,
Dat alle zichtbare beschermingsmechanisme verdwenen zijn,
Verdwijn dan niet in de gedachte,
Dat ze daar niet nog altijd zullen leven,
Wanneer de bergen aan herrie makers voor de hij iemand die te dichtbij mijn heiligheid stapt,
Voor jou gestapeld zijn tot een kast van een vent,
Vraag me dan niet direct om een la,
Klaag dan niet over hoe het bed er bij ligt, laat haar sluimeren, 
Want ik mag haar rommelig en maar te beslapen aan een kant,
Tekeningen zijn aanwijzingen hier,
Foto's zijn lijstjes en tassen zijn als het tossen van een munt,
Alles is tot in de puntjes uitgestippeld,
Mocht ik ooit slaan, wellicht vaker op niets dan op de vlucht,
Voor het geval dat mijn blinddoek zich voorbind,
Mijn voeten rennen zonder stop,
"Kom jij me dan zoeken?"
"Weet je nog hoe mijn raadsels werken?"
"Woorden worden cijfers en cijfers zijn cijfers tot zij opgeteld aftrekbaar zijn tot herinneringen."
Gevangen in lijstjes die niet te doen zijn ondanks hun inzichtelijkheid,
Opgespijkerd aan de muur zonder kruis maar altijd koploper van mijn marathon,
Maak ze niet open de raadsels, ze zijn om te ontleden door gedachte Gang,
"Acht deuren, zeven kamers, zes tassen, welke tas neem je mee?"
"Geen een, want de zes kamers worden bezet door andere mensen, in de zevende ben jij, je tas vergeten ergens onderweg, de achtste is de nooduitgang,"
Al is de nood groot, zelfs bij vertrek neem ik altijd de ingang,
Voor een nieuwe start."

Post a Comment