Saturday, January 7, 2017

3.

Het ogenblik waarop jouw handen me susten, 

tot in een dromerige staat van slapeloosheid.

Mijn oogleden vallen bijna dicht, 

vechten tegen het meeslepende ritme, 

waarin je ademhaling en het suizen van je bloed tot slaapliederen gecomponeerd worden.

Het onmogelijke wordt mogelijk. 

Het onaanraakbare in me raak je aan, 

hoe kan een ander over onze slaap waken, 

wanneer we daar in de rust onbewust enkel zelf zijn? 

De zucht die je slaakte heb ik opgevangen langs de omheining van mijn wangen. 

De zachte geur is verweven in de kracht van verdreven nachtmerries, 

dromenvanger, 

zelfs in mijn zoetste snoezeling op jouw schoot, 

had ik dit nooit durven dromen.


The sound of your blood running trough your vessels is
like a song singing me to sleep. 





















Like this? Like us! Thanksss :))
Post a Comment