Thursday, November 23, 2017

"Le mal du sciècle - prt. III."

"Hier ga ik heen, deze plek, voor als mijn hoofd rust nodig heeft,
"Net als het boek van het meisje op het eiland?"
"Ja, lief, net als daar."
"Ik dacht dat grote mensen hun eigen boeken hadden, het heet toch kinderboek?"
"Dat is zo, m'n meis, mama schreef het om haarzelf te troosten, zodat ze zichzelf kon laten voorlezen, en daarin vond ik de stem van gemis,"
"Heeft missen een stem?"
"Hmhm je kunt het horen, buiten rond een uur of drie op een houten bankje in het park, stilte, maar toch, het gefluister van de wind, de voetgangers, de kinderen, de eekhoorns verderop, of wanneer je aan het strand zit en kijkt naar de branding, je het ritme van eb en vloed ontdekt als rustgevende ademhaling, hoe het je doet denken aan het uitzetten van zijn borstbeen, net voor de zucht, of soms, heel soms, in de meest alledaagse dingen, hoe je weken door de supermarkt loopt zonder muziek te horen, maar vandaag gangpaden zijn gevuld met plaatselijke muziek, hoe iemand voor je net te onhandig loopt om hem in te halen en je oog daardoor op frambozen, muffins, wraps vallen, de glimlach die het maakt je tong streelt bij de herinnering aan, hoe het toen proefde, en het daar eventjes lijkt, alsof die momenten voor eeuwig vastgezet zijn,"
"Kunnen dingen eeuwig zijn?"
"Ik denk m'n kind, dat dingen nooit voor eeuwige hetzelfde blijven, en dat dat het mooiste en meest trieste tegelijk is in deze wereld, en toch, is er altijd hoop, en werken voor, een hoop werken voor het kunnen blijven vasthouden van de dingen die wij tot eeuwigheid het onze willen noemen,"
"Wil je me het nog een keer lezen?"
"Er was eens een meisje, helemaal alleen, dreef zij daar midden op zee, dobberde rond op een stuk zwerfhout, en dit meisje, dit meisje had het zo ontzettend koud, ze keek naar daar in verte, zag iets glinsteren als ze zon, het jongetje zonder wie dit verhaal niet begon, hij dreef rond op zee, en nam mee, nam mee, alles wat hij zei, altijd in twee delen of keer, en..."
"De twee bootjes botsen..."
"Zomaar zonder pardon, is dit dan waar het verhaal écht begon."
Post a Comment