Wednesday, September 12, 2018

X

"Het jaar was, voor twee Kafka's die graag in het park wandelen, absoluut geen wandeling in het park geweest. In tegendeel.
Het deed er niet toe. En dat betekende alles.
September brak aan. Je zou kunnen zeggen dat de nazomer begon, zachtjes, maar zeker trad ze in. Toch leek het met tijd en wijlen, alsof hier altijd storm was. Alsof hier altijd zomers hitte was. Alsof het zonnebaden onder de sterren op een remoerige zee nog nooit plaats gemaakt had, voor een rustig kabbelend hart.
Ze maakte voort, zoals de jaren in een dag voort leken te zetten. Zoals de stiltes in eindeloze gesprekken voort leken te zetten en nooit het zwijgen opgelegd werden.
Ze maakte voort, zoals voor onmogelijk geacht werd, zonder richting, zonder zekerheid, zonder kans of logica, ze maakte voort, als het leven.
Opdat het geleefd moet worden. 
Elk jaar. Elke dag. En elke stap temeer."
Post a Comment