Saturday, April 28, 2018

X

"Leef je in het verleden?"
"Ik wou het."
"Leef je in het verleden?" iets dwingender.
"Ik keten mezelf er graag aan vast, maar ben ieder moment dat ik met nu spendeer enkel bezig met de toekomst, 'n knipperlicht relatie, soms is de herinnering aan zo romantisch dat ik haar dagen adoreer, met haar door een deur kan en even vergeet dat zij mij tegenwoordig, soms zo, troosteloos achterlaat."
"Én soms verdroom ik mij in de toekomst op de warmte die de zachte lippen van hoop mijn huid toekussen, verkijk ik mij in tijd, ook niet zo raar misschien, ik was er nooit écht bij."
"Weet je wat me doet huiveren?"
"Nou..."
"Het lijkt nu zo logisch, zo overduidelijk zichtbaar, maar als je me toen gevraagd had, dan waarschijnlijk had ik enkel kunnen bazelen, ik voel me gewoon ooit zo eenzaam. Maar in retrospectie, was dat het al, allang."
"Leef je in het verleden?"
"Niet meer dan jij in ballingschap, mijn liefste,"
"Ben je ooit niet bang dan, dat je vastzit?"
"Aldoor, maar altijd minder bang dan voor... Het vergeten, het onaangeraakt door of overgenomen zijn. Ik ben iedere dag bang, maar nog veel angstiger voor het onbekende, als ik hem miste, zou ik mijn geschiedenis willen veranderen, mijn heden willen scheppen tot beschikbaarheid en de toekomst willen vormen met zijn vingers tussen de mijne geklemd, als hij tegenvalt, of ik, een onverkend gebied, vol risico's die vooralsnog het einde van de wereld lijken, gezien de kennis enkel tot hier en niet verder rijkt."
"Ben je ooit écht gelukkig, jij?"
"Soms, als tijd niet bestaat, komt of gaat, wanneer ik buiten de geur van de zon inadem en zij mijn wangen langzaam streelt en me kippenvel geeft, soms, als ik herinnert wordt aan hoe simpel zij is, en mijzelf opeens in mijn eigen lichaam vind. Vaak, als ik even achterom kijk om te beseffen waar ik ben, en de grond even stevig mijn voeten grijpt, het me aan jouw omhelzing doet denken, en ik weer weet, hoe natuurlijk, vanzelf gaande, gaat. Het meest in een stap terug uit doen bij het passeren van 'n raam en mijn glimlach verteld, hoe goed het eigenlijk is, gewoon, nu, het leven." 
Post a Comment