Friday, October 26, 2018

X

"Voelde me altijd al naakt rondom je. Ongemakkelijk. Bekeken. Betrapt. Uitgekleed. En, toch... Zo veilig. Kalm. Vredig. Warm. Beschermd. Gezien. Vertrouwd.
Je handen die haar strelen, alsof zij niet te semier, te kinderlijk, te behaard of uit plaats zijn. Lieflijk lange lijnen die je handen vanaf de nek tot aan de voeten borduren in een enkele lichte streling. Hij rijgt ieder reepje van het verscheurde hart precies in plek. Kloppend. Het voelde als honger, dorst, moeten, onmogelijk zonder, ademnood, en toch, hoe ongemakkelijk je liefde of mijn verlangen naar ook was, altijd kloppende.
Het hart, dat ene plekje waar ik met mijn vingers net niet zo bij kan als jij doet, de spanning, de belichting, de rood gekleurde huid op de billen na straf en jouw vuisten op de toegangsdeuren van mijn hart, kloppende.
Ik herinner me het enkel vaag. Tapijt. De vormen. Hoe vroom je probeerde te zijn. De foto's. Mijn ongemak. Hoe intens de druppels vloeide. Hoe koud het was met een nat slipje benen bij elkaar knijpende in de bus. De stiltes. De poppen. Het geluid van de ademhalen naast mijn oor.
Ik wilde zeggen ik herinner me nauwelijks iets, maar vergeten is zo veel onmogelijker.
Er was geen controle over hoe gemakkelijk een mens zichzelf overgeeft aan het ongemak van de onzekerheid wanneer verlangen de lading van de honger, de noodzaak, het onvoorkomelijke niet kan bevangen in haar lauter te kort schietende betekenis.
Ik voelde me altijd zo naakt rondom je. Geen maskers. Geen muurtjes. Mijn alles besloot dat bescherming, huiverig, schuw, afstandelijk woorden zouden zijn die op jouw nooit van toepassing waren. En zonder mening meen ik dan toch dat je me altijd al betoverd had.
Het ongemak, van een ziel open en bloot een lichaam trillend en schuddend naakt met een enkel zenuwslopend verlangen, jou.
Ik. Wil. Jou.
Ik. Wil. Jou.
Jou tussen mijn benen. Je tong eindeloos vertellende daaronder. Grijpgrage ambitieuze gretigheid naar mijn grommen en grijnzen.
Ik wil je handen. Je woordjes. Je zuchten. Je lichaam naakt rustende op de mijne na... En je ogen. Al is het maar 'n ogenblik."
Post a Comment